วันนี้พอมีเวลามาอัพหน่อย แต่แบบกว่าจะอัพรูปได้โคตรนานเรยยยย เกือบจะไม่เอาลงแระ แต่แบบนะไหน ๆ ก้อทำมาแร้วก้อขออัพทีละนิด ทีละหน่อยแร้วกันนะเพื่อน ๆ วันนี้มีรูปตอนไปที่สยามนิรมิตอ่ะ ไว้วันหน้าจะลงให้มากกว่านี้นะ

ความรู้สึกที่เรียกว่า...รัก

ลูก ๆ ทุกคนคงจะทราบกันดีว่าวันที่ 5 ธันวานี้เปงวันอะไร????

เราเคยถามตัวเองมั๊ย???? ว่าเราเคยแสดงความรักต่อพ่อบ้างหรือยัง

หรือเอาแต่เปงเดกงอแง ซนทั้งวัน หรือเถียงพ่อได้ทุกนาทีที่คุยกัน

ในสิ่งที่กล่าวมานี้ บีเคยทำมาทุกอย่างแร้วแหร่ะ(เหมือนเปงเดกเลวเนอะ)

แต่บีอยากบอกให้พ่อรู้ว่า ทุก ๆ ครั้งที่บีได้เถียงพ่อบ้าง ว่าพ่อบ้าง

แต่พ่อรุมั๊ยว่าหลังจากนั้นบีเปงไง บีมานั่งนึกว่าตัวเองทำอะไรลง

ไปแร้วก้อเสียจัยทุกครั้ง บีอยากบอกให้พ่อรุว่า บีรักพ่อนะ รักทุกวัน

รักทุกคืน รักทุกปี บีอาจจะไม่ได้แสดงความรักเหมือนลูกคนอื่น

แต่บีก้อรักพ่อ อยากบอกให้พ่อรุไว้ พ่อก้อเหมือนบีที่ไม่แสดงออก

ว่ารักลูกมากแค่ไหน(เหมาะสมที่เปงพ่อลูกกัน55+) ดูผิวเผิน

พ่ออาจเปงคนที่ดุ อาจไม่คอยฟังเหตุผล แต่บีคิดว่าทุก ๆ อย่างที่พ่อทำไปนั้น

คือความรักที่มีต่อลูกแต่อาจเปงแบบฉบับของพ่อซึ่งพ่อคนอื่นอาจไม่เปง

(อ้าวนี่ตูว่าพ่อป่าวเนี่ย????) ยังไงก้อไม่ว่าวันนี้หรือวันไหน ๆ ขอให้พ่อมีความสุข

สุขภาพแข็งแรง บีจะทำความฝันของพ่อให้เปงจิงให้ได้ นั่นคือการสอบเอน บีจะ

พยายามเพื่อพ่อ (พ่อคอยดูนะ!!!!) [ ปีนี้มีโอกาสได้ทำการ์ดให้พ่อด้วย ปลื้มจัง~ ]

ปีนี้เปงปีที่ยิ่งไหย่ของไทยเรานั่นคือในหลวงครองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี และยังมีพระชนมายุ 80 พรรษา ขอให้พระองค์ทรงพระเจริญนะคะ อยุ่เปงร่มโพธิ์ ร่มไทรของชาวไทยตลอดไป....

บี

รัก

พ่อ

หวัดดีจ้า วันนี้ได้ฤกษ์อัพอีกแว้วว 55+ คือจิง ก้อไม่มีไรหรอก

คือมีเรื่องมากมายอยากจะเล่าให้ฟังอ่ะนะ แต่รุสึกเรืองนี้จะรุกันแค่บีกับกิ๊ฟ

เท่านั้น คือ หลายวันมานี้ ไม่ช่ายสิ รุสึกจะหลายอาทิตหรือเดือน

ตั้งแต่ยังไม่ปิดเทอมด้วยซ้ำ

คือ บีเนี่ยพวกแกก้น่าจะรุใช่ป่ะ ว่าบีเปงพวกคิดมาก ถึงมากมาย

เหงอะไรนิดหน่อยที่มาน

เสียดแทงจัยเนี่ย เปงอันคลั่งได้เรย คือบีเหงอะไร ซึ่งมานเปงอะไรซักอย่าง

ที่บีขอไม่บอก

พวกแกนะ แต่ขอแค่ให้รุแค่บีกับกิ๊ฟก้อพอนะ (โทดทีน้าเพื่อน ๆ - - " )

แระแร้ว อาการของบี

มานเริ่มปรากดอาการขึ้นอย่างชัดเจนเมื่อวันที่ 11 ตุลา 49 ที่ผ่านมานี้น่ะเอง

มีมากเสียจน

บีไม่ได้คุยกับกิ๊ฟเรย เงียบจนไคร ๆ มองก้อรุว่าบีเปงอะไร??

พอตอนกลางคืน บีมาเล่น

เอ็มเรยได้คุยกับแพร์และหยิง เทอทั้ง 2 ดูเหมือนจะรุว่าบีมีปัญหาอะไร

เรยบอกให้บีรีบ

แก้ไขมานซะก่อนมานจะบานปลายไปมากกว่านี้ บีเรยตัดสินจัย ไปคุยกับกิ๊ฟ

เริ่มแรก ก้อ

คุยกันว่าทำไม บีถึงเปงอย่างนี้ ตอนแรก บีก้อไม่กล้าบอกสาเหตุ แต่ไป ๆ มา ๆ

บีก้อกล้า

พูด แระได้พูดในสิ่งที่ตัวเองอย่างพูดกับกิ๊ฟมากที่สุด กิ๊ฟเข้าจัยแระ

( แต่บีก้อไม่แน่จัยนะ

ว่ากิ๊ฟเลิกคิดไปรึยาง แต่บีลืมไปแร้วนะ ถึงแม้เรื่องพวกนี้มานจะลืมยาก

แต่บีก้อพยายาม

ลืมมานไปหมดแร้วว ) บีก้อเข้าจัยแร้ว สุดท้ายเราก้อเข้าจัยกาน (จิงป่าวว้า???)

ดีจัยมาก ๆ

ที่คุยกับกิ๊ฟรุเรื่อง ดีจัยที่ไม่มีเรื่องค้างคาในจัย ดีจัยที่ไม่ต้องนอนเครียด

คิดถึงแต่เรื่องนั้น

เย้ ๆ ขอบคุนกิ๊ฟมากน้า ที่เราบ้าด้วยกัน บีนึกว่าบีบ้าคนเดียวซะอีก 55+

ดีจัยจังเรย ขอบคุน

แพร์แร้ว หยิง แร้วก้อไอค์ที่ทำให้บีคิดได้ ขอบคุนจิง ๆ นะ

P.S. ขอบคุนทุกอย่างที่ทำให้บีเปงเหมือนเดิม

P.S. ขอบคุนกิ๊ฟที่เข้าจัยบี > _ <

สุดท้ายมีสิ่งหนึ่งในตอนนี้ที่บีอยากบอกกิ๊ฟ โดยที่ไม่ต้องปิดบังไคร ๆ นั่นคือ.......

บี

ร๊าก

แก

น้า

~